Selçuk, Kuşadası’nın kuzeyinde bulunan İzmi’in bir ilçesidir. Selçuk’un tarihçesi Efes Antik Kenti’nin kuruluşu M.Ö. 6000 yılına yani Neolitik Dönem’e dayanmaktadır. Efes, o zamanlarda doğu ile batı arasındaki geçiş ve önemli bir liman kentiydi. Selçuk Antik Çağ’da önemli yerleşim yerlerinden biriydi ve buradaki tarihi yapıların büyük kısmı hala ayaktadır.



Selçuk tarih turizmi açısından oldkça değerli bir kenttir. Efes, Meryem Ana Evi, Şirince Köyü, Artemis Tapınağı, İsa Bey Camii, Yediuyuyanlar, ören yerleri ve Efes Arkeoloji Müzesi Selçuktadır. Ayrıca Selçuk Dünya’nın en büyük açık hava müzelerinden biri olarak kabul edilir.
Son yıllarda yapılan araştırmalar ve kazılarda efes çevresinde ve Kalenin bulunduğu Ayasulak Tepsinde Tunç çağı ve Hitit yerleşim yerlerinede rastlanmıştır. Hitit Döneminde kentin adı Apasas ‘tı. M.Ö. 2. yy. da Yunanistan’dan gelen göçmenlerle Efes M.Ö. 560 yılında Artemis Tapınağı’nın çevresine taşınmıştır. 1307 yılında Türkler tarafından alınan Selçuk (Ayasuluk) kısa bir süre Aydınoğulları Beyliği’nin merkezi olmuş.Bu dönemde Türk İslam dini yapıları, sanat tarihi açısından da görülmeye değer önemli kültür varlıkları bu tarihlerde yöreye kazandırılmıştır. 1426 tarihinde Osmanlı hakimiyetine giren Selçuk, Hristiyanlık, Musevilik ve İslam dinlerinin yayılmasında önemli rol oynamıştır. Selçuklulara ait birçok tarihi ve kültürel eserleri de barındıran Selçuk, 1914`de Ayasuluk adı Selçuk olarak değiştirilmiş ve Kurtuluş Savaşı sonrasında bir süre Akıncılar adıyla İzmir`in Kuşadası ilçesine bağlı bir bucaktı. 1954 yılında Kuşadası`nın Aydın`a bağlanması üzerine Torbalı`nın bucağı olmuş, 1957`de İzmir`in bir ilçesi durumuna getirilmiştir.